Wednesday, June 25, 2008

ஆழ்ந்த சிந்தனை கொண்ட மிகச் சிறிய பதிவு

ஜூன் 25

ஒரு கேள்வி:

உலகில் அத்தனை பேரும் தங்கள் மொழிகளை 'தாய் மொழி' எனைக் கூறுவது ஏன் ?

மனதில் தோன்றுவதை சொல்லுங்கள். பதில் நாளை வெளியிடுகிறேன்.

-----

ஜூன் 26

லேபிலில் ஹாஸ்யம் என்று போட்டதால், பதில்:

"because Father seldom gets to speak"

-----

சீரியஸா பதில் சொன்னவங்களுக்கும், சிரிக்க வைக்க பதில் சொன்னவங்களுக்கும் மிக்க நன்றி.

Friday, June 20, 2008

ஓம் ப்லாகாய நமஹ !



சுருக்காக, நறுக்கென்று மணிரத்னத்தின் திரைக்கதை வசனங்கள் இருந்தாலும், 'அக்னி நட்சத்திரம்' படத்தில் 'தங்கமணி ஊருக்குப் போய்ட்டா' என்பதை தமிழ்கூறு நல்லுலகம் மறக்க வாய்ப்பேயில்லை.

என்ன தான் மறுபாதி, என் உசுரு, செல்லம் என்றெல்லாம் நெய்யாய் உருகினாலும், தங்கமணி தனியா ஊருக்குப் போறாங்க என்றால் ரங்கமணிகளுக்கு வெண்ணெய் போல் கொண்டாட்டம் தான். உதாரணம் மேற்கூறிய திரைப் படத்தில், ஜனகராஜ் அவர்கள், ரங்கமணிகளின் மனோபாவத்தை அற்புதமாகக் காட்டியிருப்பார்.

அது ஏன், எப்ப‌டி என்றெல்லாம் நாம் இங்கு அல‌சப் போவ‌து இல்லை. மாறாக‌ அவ‌ர்க‌ள் ஊருக்கு செல்லும்போது என்ன‌வெல்லாம் சொல்லிச் செல்வார்க‌ள் என‌க் கொஞ்சூண்டு பார்ப்போம். வழக்கம் போல,

  • மறந்திடாதீங்க யுடிலிட்டி பில், ஃபோன் பில் இதெல்லாம் இன்னும் ஒரு வாரத்தில கட்டணும்.
  • வேளா வேளைக்கு ஒழுங்கா சாப்பிடுங்க.
  • ரெண்டு வாரத்துக்கு மாவு ஆட்டி ஃப்ரிட்ஜ்ல வச்சிருக்கேன், கொஞ்சம் கொஞ்சமா எடுத்து ஊத்திக்கங்க.
  • புளி, லெமன் இதெல்லாம் காய்ச்சி வச்சிருக்கேன். சாதம் மட்டும் வச்சிக்கிட்டாப் போதும்.
  • தினம் டாய்லட் வெறும் தண்ணில மாப் பண்ணுங்க, வாரம் ஒரு முறை சோப் போட்டு கழுவுங்க‌.
  • ரெண்டு நாளைக்கு ஒரு தரம் வேக்கு(வ)ம் போடுங்க.
  • இந்த அளவு தண்ணி, இந்த அளவு சோப்பு. அப்புறம் நார்மல் ட்ரை செலக்ட் பண்ணிக்கங்க வாஷிங்க் மெஷின்ல, உங்களுக்கு கொஞ்ச துணி தான் இருக்கும்.
  • தூங்கும்போது எல்லா லைட்டும் அனைச்சிருக்கோமா, அடுப்பெல்லாம் அனைச்சிருக்கோமானு ஒரு தரம் பாத்துட்டு படுங்க.
  • மறக்காம டி.விய ஆஃப் பண்ணிடுங்க.
  • (எந்த உள்குத்தும் இல்லாமல்) நான் இல்லையே என்று வருத்தமெல்லாம் படாதீங்க, கொஞ்ச நாள் தான், வந்திருவேன்.
இவ்வளவு வேலையும் செய்யும் தங்கமணிகள் தனியே ஊருக்குப் போகிறார்கள் என்றால் ரங்கமணிகள் வருத்தம் அல்லவா படவேண்டும் !!!! யோசிக்கணும் :)

இப்ப புதுசா ஒன்னு சேர்த்து சொல்லிட்டுப் போறாங்களாம். சும்மா ப்லாக் ப்லாக்னு கட்டி அழுகாம, வெளில போய் ஃப்ரெண்ட்ஸோட தீர்த்தம் கீர்த்தம் சாப்பிட்டு, கொஞ்சம் வெளி உலகிலும் இருங்க என்று =;)

Thursday, June 19, 2008

மனதில் நிற்கும் தச(த்தில் சில) அவதாரங்கள்



நம்ம ஊருல படம் போடறாங்க, டிக்கட் வேணுமாடா எனக் கேட்ட நண்பனை ஏற இறங்கப் பார்த்தேன்.

ஒரு டிக்கட் பதினைந்து டாலர், குழந்தைகளுக்கு அஞ்சு டாலர், அஞ்சு வயசுக்கு கீழே இலவசம்.

முப்பத்தி அஞ்சு டாலர் கொடுத்து படம் பார்க்கணுமா என்று தோன்றினாலும், சரி, தியேட்டர்கெல்லாம் போய் நாளாகிடுச்சே, அதனால போகலாம் என்று முடிவு செய்தோம்.

வழக்கம் போல கமலின் உழைப்பும், சிரத்தையும் நன்றாகவே இருந்தது.

'பத்து கேரக்டர்' என்று படித்த உடனேயே, படத்தில் பெரிதாக ஒன்றும் இருக்காது என்ற மனநிலை எப்பவோ வந்திருச்சு. நிறைய செலவு செய்திருக்கிறார்கள், படத்தின் கடைசியில் காட்டும் மேக்கப் காட்சிகளைப் பார்த்தாலே புரியும். இத்தனை செலவு, சிரத்தை எதற்காக ? என்ற கேள்வி எழாமல் இல்லை !!!

இந்தப் படத்தின் மூலம் என்ன சொல்ல வருகிறார் கமல் ? கயாஸ் தியரியில் ஆரம்பித்து, எல்லாத்துக்கும் ஒரு கனெக்ஷன் இருக்கு என்று சொல்லி, இத்தனை அவதாரங்களையும் காட்டி, கோடிகளை கொட்டி, பெருமாளைக் கட்டி, "சுவாமியே இல்லை என்று சொல்லவில்லை, இருந்தால் நன்றாக இருக்கும்" என்று சொல்லி முடிப்பது வரை, இதுவும் ஒரு 'ஹே ராம்' டைப் ப‌ட‌ம் தான். ஐ மீன் 'புரியாத' டைப். மைக்கேல் ம‌த‌ன‌ காம‌ராஜ‌னாவ‌து காமெடி தூக்க‌லா இருந்தது எனலாம்.

காமெடி என்ற‌வுட‌ன் தான் ஞாப‌க‌த்துக்கு வ‌ருகிறார், த‌ச‌த்தில் ஒன்றான‌ தெலுங்கு போலீஸ் அதிகாரி பல்ராம். அவ‌ரோடு வ‌ரும் அசிஸ்டென்ட் அப்பாராவும் அருமையாக‌ ந‌டித்திருந்தார்.

"சார் நோஸ் லாட் ஆஃப் லேங்குவேஜ‌ஸு, ஹீ ஸ்பீக்ஸு ஃபைவ் டிஃப‌ர‌ன்ட் தெலுகு" என்று சொல்வ‌து அட்டஹாஹாஹாசம். இது போல் ஆங்காங்கே ஜோக்ஸ் தூவியிருப்பது கலக்கல்.

ஆந்திராவில இருந்து வந்து தமிழ் படிச்சி, நானே இவ்ளோ நல்லா தமிழ் பேசறேன், நீ என்ன மொழியில பேசற என்று விஞ்ஞானி கமலைக் கேட்டு, நீங்களே இப்படி இருந்தா 'தமிழ' யாரு வாழ வைப்பாங்க என்று கேட்டதும்,

அதான் நீங்க இருக்கீங்களே வாழ வைக்க, என்று விஞ்ஞானி (தமிழ்) கமல் சொன்னவுடன், தியேட்டரில் ஏக‌ப்பட்ட கைதட்டல், விசில். ஒன்னும் புரியவில்லை சில நேரத்துக்கு. பின் சிறு இடை வேளையில், பல பக்கமிருந்தும், 'எட்ல உன்னாரு ?', 'பாகுன்னாரா ?'அன்ட்டே மல்லி, அள்ளி ....' என்றெல்லாம் ஒரே சுந்தரத் தெலுகு தான் தியேட்டர் வளாகத்தில் :)

சந்தான பாரதியுடன் போட்டிக்குப் போட்டியாய் மணல் மேட்டில் மல்லுக்கட்டுவதும், வாசுவுடன் தனியறையில் தர்க்கம் புரிவதும், ஒரு மாதிரி குச்சி போல் நெஞ்சு நிமிர்த்தி, பெல்ட்டில் கை வைத்து நடப்பதுமாய், இரு விழி உருட்டி, கரு உதட்டில் பொறிவதும், மிகத் தத்ரூபம். சபாஷ் பூவராகன் !!!

"போடா பாவி, நான் தரமாட்டேன். இது என் புள்ள அமெரிக்கால இருந்து எனக்கு அனுப்பினது டா" என்று பார்சலைத் தர மறுப்பதில் இருந்து, பல்ராமுடன் போலீஸ் ஜீப்பில் லூட்டி அடிப்பது வரை அடுத்த தத்ரூபம் கிருஷ்ணவேணி பாட்டி. பல அவதாரங்கள் கமலை உடனேயோ, சிறிது நேரத்திலேயோ அடையாளம் காட்டினாலும், இந்த பாட்டி, கமல் தானா என யோசிக்க வைத்தது பல நேரம். காரணம் குள்ள உருவம். சூப்பர் பாட்டி !

சில அவதாரங்களை குள்ளமாகவும், உயரமாகவும் காட்டிய விதம் கண்டிப்பாக பாராட்டத்தக்கது ! ஆனால் மேக்கப் மெனக்கெட்ட அளவிற்கு பல அவதாரங்களுக்கு ரிசல்ட் இல்லை என்று தான் சொல்லணும். மேக்கப் என்று தெரிந்தவுடன் அந்த கேரக்டரே உயிரற்றுப் போகிறதோ என்னவோ ?!


படம் குறித்து சில குறிப்புகள் :

தத்ரூபமாகப் பண்ணுகிறேன் பேர்வழி என்று உடலை வருத்தும் காட்சிகளை கமல் நிறுத்தினால் நன்றாக இருக்கும். மாற்று வழிகள் யோசித்து அதிலும் தத்ரூபம் காண்பிக்கலாமே ?!

கழுவில் ஏற்றுவது போன்ற காட்சியில், "ஹௌ டிட் ஹீ பியர்ஸ் ஹிஸ் லெக் லைக் தட்"

"அது சும்மா படம் தான் மகனே, டோன்ட் டேக் இட் சீரியஸ், ஆல் மேக்கப்"

என்று பல முறை சொன்னாலும், அந்த பதில் திருப்தி தருவதாய் இல்லை என் மகனுக்கு.

பாடகர் அவதாரின் கழுத்தில் குண்டு பட்டு, பிழைப்பது மாதிரி காட்டியது ஓ.கே. ஆனால் கழுத்தில் பட்ட குண்டு கான்ஸரை அப்படியே எடுத்துக் கொண்டு போய்விட்டது என்று டாக்டர் போட்ட குண்டு கண்டு, நமக்கெல்லாம் மயக்கம் வராத குறை :)

இது தான் காமெடி என்றால், 'உலக நாயகன்'க்கு விளக்கம் வேறு. அதுவும் பாடல் வடிவில் ! கமல் தன்னை சுற்றியிருப்பவர்களை ஒரு சுற்று ஃபில்ட்டர் பண்ண வேண்டும் !!

பாவம் அழகிய அசின். பெருமாள், பெருமாள் என்று அலறவிட்டு, அழுகாச்சி அசின் ஆக்கிவிட்டார்கள் !

டீல் மா கண்ணு ! (Part - 4) - நிறைவுப் பகுதி


Photo : www.freefoto.com

சிறு முதலுதவி செய்து இங்கே கொண்டு வந்து சேர்த்திருக்கிறோம். அவர்களுடைய உடமைகளை சோதித்ததில் உங்களது தொலைபேசி எண்கள் கிடைத்தன. நீங்கள் தான் உங்கள் கம்பெனிக்கு, இங்கு தலைமை அதிகாரிகளா ? என வினவினார் டேவிட்.

ஆமாம். இப்ப எல்லோரும் எப்படி இருக்கிறார்கள் ? இந்தியாவில் இருந்து அதுக்குள்ள‌ ஏக‌ப்ப‌ட்ட‌ போன்கால்க‌ள், எங்க‌ளால என்ன சொல்லி சமாளிக்க வைக்கிறது தெரியல, சீக்கிரம் சொல்லுங்கள் என்றார் யமுனசாகர்.

ஆல் ரைட், ஆல் ரைட் என்றார் மிஸ்டர் ரைட். யாருக்கும் ஒன்னும் ஆகல. நாலு பேரு கோமால இருக்காங்க, ரெண்டு பேரு அதவிட கொஞ்சம் பெட்டர் பொஸிஸன்ல இருக்காங்க. உயிர் சேதம் எதும் இல்லை, ஆகவும் வாய்ப்பில்லைனு டாக்டர் சொல்லிட்டாங்க.

பெட்டரா இருக்க ரெண்டு பேருகிட்ட இன்வெஸ்டிகேட் பண்ணனும். டாக்டர்ஸோட அட்வைஸ்க்கு காத்துகிட்டு இருக்கோம்.

இன்னும் கொஞ்ச தூரம் தானே என்று ஆற அமற மெக்கில சாப்பிட்டுட்டு, பத்து மணிக்கு வெளில வந்து பார்த்தா, எங்கும் பனி. உள்ளே அரட்டை அடிச்சுக் கொண்டு சாப்பிட்டதில் வெளியே என்ன நடந்தது என்றே தெரியவில்லை. சரி லேசா தானே பனி பெஞ்சிருக்கு, போயிடலாம் என வண்டியை எடுத்தோம்.

எக்ஸிட்டிலிருந்து ஹைவே புடிக்க ரொம்ப சுத்திட்டோம். வெளியில் விசாரிக்க கூட யாருமில்லை. நேரம் வேற ஆகிறது, டீல் டைம் வேற ப்ரெஷ‌ர் கொடுக்க ஆரம்பித்து விட்டது. என்ன, ஒரு எக்ஸிட் எடுத்தாப் போதும் எனும் நிலை.

சுத்தி சுத்தி, ஏதோ ஒரு ரோட்டில போய்க்கிட்டே இருந்தப்ப தான், அந்த உடைந்த ரோடு, பக்கத்தில் இருந்த ஐஸ் ரிவரில் எங்களை இறக்கி விட்டது. கொஞ்சம் ஸ்பீடா வேற போனோம், ப்ரேக் புடிக்க, பனியில் ரொம்ப சருக்கி, வண்டிய கன்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல.

வண்டி அப்படியே ஐஸ்குள்ள அமுங்குது. எங்களுக்கு என்ன செய்யறதுனே புரியல. குய்யோ, முய்யோனு ஆளாளுக்கு கத்திக்கிட்டு, கட்டிக்கிட்டு, சாமிய வேண்டிகிட்டு, பெத்தவங்கள நெனச்சிக்கிட்டு, 911 அழைத்தோம். அதுக்கப்புறம் என்ன நடந்ததுனே தெரியாது.

வருணும், தீபிகாவும் சொல்லச் சொல்ல மடிக் கணினியில் தட்டச்சிட்டுக் கொண்டார் டேவிட்டின் அசிஸ்டென்ட்.

"'ரோட் ப்ரோக்கன், டீடோர்' என்ற எச்சரிக்கை அட்டையை, அவர்கள் இருந்த பரபரப்பில் காணத்தவறிவிட்டனர்" என்ப‌தையும் சேர்த்துக் கொள்ள‌ச் சொன்னார் டேவிட் !

-----

அனைத்து பாகங்களும்:

பாகம் - 1
பாகம் - 2
பாகம் - 3
பாகம் - 4 (நிறைவுப் பகுதி)


சமீபத்தில் இங்கு நடந்த ஒரு உண்மைச் சம்பவத்தை செய்தியில் படித்து, மனம் ஒரு கனம் அதிர்ச்சியுற்று, அறிவுரை என இல்லாமல், அன்பாக, அடக்கமாக ஒரு கதை வடிவில் சொல்ல நினைத்தேன்.

இளரத்தங்களுக்கு ஒன்று மட்டும் சொல்ல விரும்புகிறேன். தெரியாத இடங்களில், இரவு நேரங்களில் வாகனம் ஓட்டுவதை எப்பாடுபட்டாவது தவிர்த்து விடுங்கள்.

உண்மைச் சம்பவம் பற்றி அறிந்து கொள்ள நினைப்பவர்கள், மனதை திடப்படுத்திக் கொண்டு இங்கு க்ளிக் செய்து வாசியுங்கள்.

Wednesday, June 18, 2008

டீல் மா கண்ணு ! (Part - 3)


"வி ஹேவ் ஐடென்டிஃபைட் ஹூ தெய் ஆர். பட், திஸ் இஸ் டூ ஏர்லி டு டிஸ்க்ளோஸ் எனிதிங், கிவ் அஸ் டென், ஃபிஃப்டீன் மினிட்ஸ்", தீர்க்கமாக தொலைக்காட்சிகளுக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார், வாஷிங்டன் டிஸி உயர் போலீஸ் அதிகாரி, ஜெனரல் டேவிட் ரைட்.

"அவங்க யாருனு ஐடென்டிஃபை பண்ணிட்டோம் என்கிறீர்கள். அதையாவது எங்களுக்கு ... இந்த உலகுக்கு, சொல்லலாம் அல்லவா ?" நிருபர்கள் விடுவதாய் இல்லை !

அதிகாலை பண்ணிரண்டு மணிக்கு, டி.ஸி. மெட்ரோவில் ஒரு தனியார் ஆஸ்பத்திரியில் வழக்கத்திற்கும் மாறாக இந்தியத் தலைகள் நிறையத் தென்பட்டன.

ஒரு குறிப்பிட்ட நுழைவு வாயிலில், போலீஸ் செக்யூரிட்டி என அச்சிட்ட மஞ்சள் ரிப்பன்கள் சுற்றிலும் கட்டியிருந்தது. அதனைத் தாண்டி, அங்கிருந்த போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் செக்கப் செய்து முடிக்க‌, காஞ்சனா மேடமும், யமுனசாகரும் மிகுந்த பரபரப்புடன் ஜெனரல் டேவிட்டை நெருங்கினர்.

கம்பெனி அடையாள அட்டை மற்றும் ட்ரைவர்ஸ் லைசென்ஸ் பரிசோதித்து, இருவரையும் உள்ளே தனியறைக்கு அழைத்து சென்றார் டேவிட்.

எப்படி ஆச்சு, என்ன ஆச்சு, வெளியே கேட்டா எதுவுமே சொல்ல மாட்டேங்கறாங்க. யாருக்கும், எதுவும் ஆயிடலையே. மிகுந்த படபடப்புடன் பொறிந்த காஞ்சனாவை, "கொஞ்சம் அமைதியா நான் சொல்றத கேளுங்க", கதவைத் தாழிட்டு பேச்சினை ஆரம்பித்தார் டேவிட்.

சுமார் பதினோறு மணிக்கு 911க்கு ஒரு கால். மிகுந்த பரபரப்புடன், ஒரு மிரட்சித் தொனியுடன் ஒரு பெண்மணி தழுதழுத்தார். நீங்களே கேளுங்கள் என்று ஒரு ஒலி கோப்பை தட்டி விட்டார்.

அதில் விட்டு விட்டு,

"ஹெலோ 911, வீ ஆர் இன் ஹை டேஞ்சர்".

"அவர் வெகிக்கிள் காட் ஃபாலென் ஃப்ரம் எ ப்ரோகன் ரோட் அன்ட் என்ட்டெட் இன் அ ஐஸி ரிவெர் நியர் பை"

"அவர் வெகிக்கிள் இஸ் சன்கிங்க் இந்த ஐஸ்"

"வீ கேனாட் ஓபன் எனி ஆஃப் தி கார் டோர். ப்ளீஸ் ஹெல்ப் அஸ், ப்ளீஸ் ........"

ஓடிக் கொண்டிருந்த, ரெகார்ட் செய்யப்பட்ட உரையாடல் ஒலிக் கோப்பை நிறுத்தினார் டேவிட்.

எங்கேயிருந்து கால் வந்தது என அறிந்து, ஒரு ஹெலிகாப்டர், இரு ஆம்புலன்ஸ், நான்கு போலீஸ் வேன்கள் என சம்பவ இடத்தில், பத்தாவது நிமிடத்தில் இருந்தோம்.

ஹை பீம் லைட் எல்லாம் போட்டு சுற்றி முற்றி ஐஸ் ரிவரில் பார்த்தபோது, ஒரு இடத்தில் சிகப்பு வண்ணம் லேசாகத் தெரிந்தது. ரத்தக் கறை என நினைத்தோம் முதலில், பின் தான் தெரிந்தது அது அவர்கள் சென்ற வாகனம் என்று.

ஹெலிகாப்டர் உதவியுடன், காரை மேலே உயரத் தூக்கி, கரைக்கு கொண்டு வந்து அனைவரையும் வெளியே எடுத்தோம்.

தொப்பு தொப்பென கை கால்கள் விழ, மூச்சிருக்கிறதா எனச் சோதித்ததில், அனைவரது நாடியும் விட்டு விட்டு மெல்ல துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அது குறைந்து கொண்டே வருவது போலவும் இருந்தது.

(அடுத்த பகுதியில் நிறைவுறும் ...)

அனைத்து பாகங்களும்:

பாகம் - 1
பாகம் - 2
பாகம் - 3
பாகம் - 4 (நிறைவுப் பகுதி)

Tuesday, June 17, 2008

டீல் மா கண்ணு ! (Part - 2)


Photo: Thanks to Google maps

இரவு பதினோறு மணிக்கு நியூஜெர்ஸி அடைந்தனர். இவர்கள் வேலை செய்யும் இந்தியக் கம்பெனியைச் சேர்ந்த ராகுல், ப்ரசன்னாவின் அபார்மென்ட் களை கட்டியது. ஒரு பக்கம் ஆப்பிள் ஐபாட், ஸ்பீக்கரில் கனெக்ட் பண்ணி லேட்டஸ்ட் தமிழ் பாடல்கள் சினுங்க, மறுபுறம் டி.வி.ஓட, இது எதுவுமே கேட்காமல், பார்க்காமல், ஒரே பேச்சும், கும்மாளமும், செல் ஃபோன் அரட்டைகளும், அடி தடியும் என அமர்களப்பட்டது அந்த அபார்ட்மென்ட்.

புயலடித்து ஓய்ந்த அமைதியில் காலை மூனுமணிக்கு நித்திரைக்குச் சென்ற அனைவரும், ஏழு ஏழரைக்கெல்லாம் எழுந்து பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர். பிரிட்ஜ் வாட்டர் டெம்பிள், வரிசையாய் இந்தியக் கடைகள் கொண்ட (சென்னை, மும்பை எனத் தோன்றும்) டைசன் வீதியில் ஒரு உலா, மற்றும் சில முக்கிய வீதிகளில் ஒரு சுற்று என்று அதுவே சாயந்திரம் வரை ஆனது.

வண்டியா ஓட்டறான். அருபத்தி அஞ்சுக்கு, அம்பதுல போறான் பாரு என டென்சனாகி, முன் சென்ற காரை ஓவர் டேக் செய்தான் ஞானம். ஊஊஊ என சந்தோசத்தில் இளரத்தங்கள் ஆர்ப்பரித்தன.

வெள்ளி இரவு நியூயார்க் நண்பர்களின் அப்பார்ட்மென்டை விழிக்க வைத்து, ஆட்டம் போட்டு, துயிலெழுந்தனர். மறுநாள் ட்ரைவ் செய்யவில்லை. உள்ளே லோக்கலில் பஸ் டிக்கட் எடுத்து, மாடி பஸ்ஸில் மேலே அமர்ந்து, பறவையாய்ப் பறந்து திரிந்தனர் நியூயார்க் நகர வீதிகளில்.

ம‌திய‌ம் பிட்ஸ்ப‌ர்க் புற‌ப்ப‌ட‌த் த‌யாராயின‌ர்.

லாவண்யா சொன்னாள், ஒரே டயர்டா இருக்கு, கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுத்திட்டு நைட் கிளம்பலாம் என்று.

சும்மா வ‌ர்ற‌ உன‌க்கே ட‌ய‌ர்டுனா, ஓட்ட‌ற‌ எங்க‌ள‌ப் ப‌த்தி யோசிச்சீங்க‌ளா க‌ண்ணுக‌ளா ?!! இதுக்கு தான் இந்த பொன்னுங்கள ஆட்டையில சேர்த்துக்கவே கூடாது என்று ஆரம்பித்தான் ஞானம்.

லாவண்யா இப்ப கிளம்பினா தான் நைட் பிட்ஸ்பர்க் போய் சேரலாம். அப்புறம் நண்பர்கள் அரட்டை, கோவில் இதெல்லாம் முடிச்சி ஞாயிறு மதியம் அங்க இருந்து கிளம்பணும். நடுநிசிக்கு கார ட்ராப் செய்யனும். அதனால எதையும் தள்ளிப் போட வேண்டாம் என்றான் செந்தில்.

கச்சிதாமா ப்ளான் படி எல்லாம் முடித்து ஞாயிறு மதியம் பிட்ஸ்பர்கிலிருந்து கிளம்பினர். குளிர் காலம் ஆதலால் ஐந்து மணிக்கே வானம் இருட்ட ஆரம்பித்திருந்தது. லேசான பனி பெய்யத் துவங்கியது. இப்ப வருகிற எக்ஸிட் எடு செந்தில், மெக்கியிலாவ‌து, 'சப்'பாவ‌து போய் டின்ன‌ர் கொட்டிக்க‌லாம் என்றான் வ‌ருண். அனைவ‌ரும் ஆமோதித்த‌ன‌ர்.

ம‌ணி எட்டு ஆகுது, இன்னும் ஒரு அறுப‌து அறுப‌த்தி அஞ்சு மைல்ல‌ நாம‌ ஊருல‌ இருப்போம். இப்பவாவது பொறுமையா உக்காந்து சாப்பிட்டுட்டு கிள‌ம்ப‌லாமா என்றாள் லாவ‌ண்யா !

ரெண்டு பார்ட்டோட முடிக்கலாம் என்று இருந்தேன், ஆனா அடுத்து ஒரு பார்ட் போற மாதிரி இருக்கவே, ரெண்டாவது பார்ட் தொடரும் .....

அனைத்து பாகங்களும்:

பாகம் - 1
பாகம் - 2
பாகம் - 3
பாகம் - 4 (நிறைவுப் பகுதி)

Sunday, June 15, 2008

ஜிலேபி சுத்த வாரீயளா ?

ராமலக்ஷ்மி மேடம் கூப்பிட்டாஹ, ஜிலேபி சுத்த ரெடியானு. வல்லிம்மா அதெல்லாம் சதங்கா ரெடினு சொல்லிட்டாக, அப்புறம் மறுப்பேது ?!! இதோ எனது மொக்கை ....

-----

விருந்தினராக, கொங்கு நாட்டிற்கு வந்திருந்த மன்னர் சிவாஜி விடை பெறும் நிகழ்ச்சி. எந்த மன்னரின் விடைபெறுதலின் போதும், ஒரு பெரிய ஜிலேபி செய்து ஊரைக் கூட்டி, அங்கு வரும் சிறு குழந்தைகளுக்கு தருவது வழக்கமாக இருந்தது அங்கு.

அரண்மனையின் ஆஸ்தான சமையற்காரர் அந்தப் பணியை சிரமேற்கொண்டு, அழகிய சுருள் சுருளாக அற்புதமாக ஒரு ஜிலேபி சுற்றினார். அதை அழகிய தங்கத் தாம்பளத்தில் வைத்து போர்த்தி, பட்டத்து யானை மீதேற்றி அரண்மனைக்கு அனுப்பியும் வைத்தார்.

முக்கிய வீதிகளில் ஊர்கோலம் சென்ற யானை அரண்மனையை அடைந்தது. அழகிய பதுமைகள் இருவர் தாம்பளத்தை எடுத்துச் சென்று அரசரின் முன் வைத்து வணங்கினர்.

போர்த்திய துணிகளை விலக்கிய அரசர் அதிர்ச்சியுற்றார். ஜிலேபியைக் காணவில்லை.

அரசர் மந்திரிமார்களுக்கு கட்டளையிட்டார். இது யாரு வேலையா இருக்கும். இதைக் கண்டுபிடிக்கறவங்களுக்கு ஆயிரம் ஜிலேபி தருவதாக தண்டோராப் போடச் சொன்னார்.

இதோ நம்ம தருமி பாட்டோட வந்திட்டார் அரண்மனைக்கு,

கொங்குதேர் வாழ்க்கை யஞ்சிரைத் தும்பி
காமம் செப்பாது கண்டது மொழிமோ
பயிலியது கெழீஇய நட்பின் மயிலியற்
செறிவளை போன்ற ஆரஞ்சின்
தேன்சுவை உடைய சுருள் வரிகள்-
சிவா சிவா இலேசிலே பி !

அரசருக்குப் புரிந்து விட்டது யாரு ஜிலேபிய எடுத்தது என்று. உங்களுக்கு ???? நம்ம தருமி சுத்தத் தமிழ்வாதி. 'ஜி' எல்லாம் சொல்ல மாட்டார்.

மராட்டியத்தில் இருந்து அரசியார் ஓலை அனுப்பியிருந்தார், மன்னர் சிவாஜிக்கு சுகர் இருக்கு, அதனால் இனிப்பு எதும் வழங்காதீர்கள் என்று. அந்த ஓலை நம்ம தருமிக்கு கிடைக்கவே, சூப்பராக பாட்டு (வாங்கி) கொண்டு வந்து கலக்கிவிட்டார்.

புரியலேனா மன்னிக்கவும். இவங்க என்ன சொல்றாங்கனு பார்ப்போம். நான் அழைக்க விரும்புவது செல்வி ஷங்கர், நாகு, ஜெயகாந்தன்.

அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டதற்கு இம் மூவருக்கும் இப்பதிவின் மூலம் நன்றி ஜொல்லிக்கறேன்.

என்ன ஜொல்றீக ?!!!! என்ன மாதிரி ஜொதப்பாம, ஜொல்லவர்றத தெளிவா ஜொல்லுங்க .... :)