Showing posts with label தொடர்கதை. Show all posts
Showing posts with label தொடர்கதை. Show all posts

Thursday, June 19, 2008

டீல் மா கண்ணு ! (Part - 4) - நிறைவுப் பகுதி


Photo : www.freefoto.com

சிறு முதலுதவி செய்து இங்கே கொண்டு வந்து சேர்த்திருக்கிறோம். அவர்களுடைய உடமைகளை சோதித்ததில் உங்களது தொலைபேசி எண்கள் கிடைத்தன. நீங்கள் தான் உங்கள் கம்பெனிக்கு, இங்கு தலைமை அதிகாரிகளா ? என வினவினார் டேவிட்.

ஆமாம். இப்ப எல்லோரும் எப்படி இருக்கிறார்கள் ? இந்தியாவில் இருந்து அதுக்குள்ள‌ ஏக‌ப்ப‌ட்ட‌ போன்கால்க‌ள், எங்க‌ளால என்ன சொல்லி சமாளிக்க வைக்கிறது தெரியல, சீக்கிரம் சொல்லுங்கள் என்றார் யமுனசாகர்.

ஆல் ரைட், ஆல் ரைட் என்றார் மிஸ்டர் ரைட். யாருக்கும் ஒன்னும் ஆகல. நாலு பேரு கோமால இருக்காங்க, ரெண்டு பேரு அதவிட கொஞ்சம் பெட்டர் பொஸிஸன்ல இருக்காங்க. உயிர் சேதம் எதும் இல்லை, ஆகவும் வாய்ப்பில்லைனு டாக்டர் சொல்லிட்டாங்க.

பெட்டரா இருக்க ரெண்டு பேருகிட்ட இன்வெஸ்டிகேட் பண்ணனும். டாக்டர்ஸோட அட்வைஸ்க்கு காத்துகிட்டு இருக்கோம்.

இன்னும் கொஞ்ச தூரம் தானே என்று ஆற அமற மெக்கில சாப்பிட்டுட்டு, பத்து மணிக்கு வெளில வந்து பார்த்தா, எங்கும் பனி. உள்ளே அரட்டை அடிச்சுக் கொண்டு சாப்பிட்டதில் வெளியே என்ன நடந்தது என்றே தெரியவில்லை. சரி லேசா தானே பனி பெஞ்சிருக்கு, போயிடலாம் என வண்டியை எடுத்தோம்.

எக்ஸிட்டிலிருந்து ஹைவே புடிக்க ரொம்ப சுத்திட்டோம். வெளியில் விசாரிக்க கூட யாருமில்லை. நேரம் வேற ஆகிறது, டீல் டைம் வேற ப்ரெஷ‌ர் கொடுக்க ஆரம்பித்து விட்டது. என்ன, ஒரு எக்ஸிட் எடுத்தாப் போதும் எனும் நிலை.

சுத்தி சுத்தி, ஏதோ ஒரு ரோட்டில போய்க்கிட்டே இருந்தப்ப தான், அந்த உடைந்த ரோடு, பக்கத்தில் இருந்த ஐஸ் ரிவரில் எங்களை இறக்கி விட்டது. கொஞ்சம் ஸ்பீடா வேற போனோம், ப்ரேக் புடிக்க, பனியில் ரொம்ப சருக்கி, வண்டிய கன்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல.

வண்டி அப்படியே ஐஸ்குள்ள அமுங்குது. எங்களுக்கு என்ன செய்யறதுனே புரியல. குய்யோ, முய்யோனு ஆளாளுக்கு கத்திக்கிட்டு, கட்டிக்கிட்டு, சாமிய வேண்டிகிட்டு, பெத்தவங்கள நெனச்சிக்கிட்டு, 911 அழைத்தோம். அதுக்கப்புறம் என்ன நடந்ததுனே தெரியாது.

வருணும், தீபிகாவும் சொல்லச் சொல்ல மடிக் கணினியில் தட்டச்சிட்டுக் கொண்டார் டேவிட்டின் அசிஸ்டென்ட்.

"'ரோட் ப்ரோக்கன், டீடோர்' என்ற எச்சரிக்கை அட்டையை, அவர்கள் இருந்த பரபரப்பில் காணத்தவறிவிட்டனர்" என்ப‌தையும் சேர்த்துக் கொள்ள‌ச் சொன்னார் டேவிட் !

-----

அனைத்து பாகங்களும்:

பாகம் - 1
பாகம் - 2
பாகம் - 3
பாகம் - 4 (நிறைவுப் பகுதி)


சமீபத்தில் இங்கு நடந்த ஒரு உண்மைச் சம்பவத்தை செய்தியில் படித்து, மனம் ஒரு கனம் அதிர்ச்சியுற்று, அறிவுரை என இல்லாமல், அன்பாக, அடக்கமாக ஒரு கதை வடிவில் சொல்ல நினைத்தேன்.

இளரத்தங்களுக்கு ஒன்று மட்டும் சொல்ல விரும்புகிறேன். தெரியாத இடங்களில், இரவு நேரங்களில் வாகனம் ஓட்டுவதை எப்பாடுபட்டாவது தவிர்த்து விடுங்கள்.

உண்மைச் சம்பவம் பற்றி அறிந்து கொள்ள நினைப்பவர்கள், மனதை திடப்படுத்திக் கொண்டு இங்கு க்ளிக் செய்து வாசியுங்கள்.

Wednesday, June 18, 2008

டீல் மா கண்ணு ! (Part - 3)


"வி ஹேவ் ஐடென்டிஃபைட் ஹூ தெய் ஆர். பட், திஸ் இஸ் டூ ஏர்லி டு டிஸ்க்ளோஸ் எனிதிங், கிவ் அஸ் டென், ஃபிஃப்டீன் மினிட்ஸ்", தீர்க்கமாக தொலைக்காட்சிகளுக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார், வாஷிங்டன் டிஸி உயர் போலீஸ் அதிகாரி, ஜெனரல் டேவிட் ரைட்.

"அவங்க யாருனு ஐடென்டிஃபை பண்ணிட்டோம் என்கிறீர்கள். அதையாவது எங்களுக்கு ... இந்த உலகுக்கு, சொல்லலாம் அல்லவா ?" நிருபர்கள் விடுவதாய் இல்லை !

அதிகாலை பண்ணிரண்டு மணிக்கு, டி.ஸி. மெட்ரோவில் ஒரு தனியார் ஆஸ்பத்திரியில் வழக்கத்திற்கும் மாறாக இந்தியத் தலைகள் நிறையத் தென்பட்டன.

ஒரு குறிப்பிட்ட நுழைவு வாயிலில், போலீஸ் செக்யூரிட்டி என அச்சிட்ட மஞ்சள் ரிப்பன்கள் சுற்றிலும் கட்டியிருந்தது. அதனைத் தாண்டி, அங்கிருந்த போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் செக்கப் செய்து முடிக்க‌, காஞ்சனா மேடமும், யமுனசாகரும் மிகுந்த பரபரப்புடன் ஜெனரல் டேவிட்டை நெருங்கினர்.

கம்பெனி அடையாள அட்டை மற்றும் ட்ரைவர்ஸ் லைசென்ஸ் பரிசோதித்து, இருவரையும் உள்ளே தனியறைக்கு அழைத்து சென்றார் டேவிட்.

எப்படி ஆச்சு, என்ன ஆச்சு, வெளியே கேட்டா எதுவுமே சொல்ல மாட்டேங்கறாங்க. யாருக்கும், எதுவும் ஆயிடலையே. மிகுந்த படபடப்புடன் பொறிந்த காஞ்சனாவை, "கொஞ்சம் அமைதியா நான் சொல்றத கேளுங்க", கதவைத் தாழிட்டு பேச்சினை ஆரம்பித்தார் டேவிட்.

சுமார் பதினோறு மணிக்கு 911க்கு ஒரு கால். மிகுந்த பரபரப்புடன், ஒரு மிரட்சித் தொனியுடன் ஒரு பெண்மணி தழுதழுத்தார். நீங்களே கேளுங்கள் என்று ஒரு ஒலி கோப்பை தட்டி விட்டார்.

அதில் விட்டு விட்டு,

"ஹெலோ 911, வீ ஆர் இன் ஹை டேஞ்சர்".

"அவர் வெகிக்கிள் காட் ஃபாலென் ஃப்ரம் எ ப்ரோகன் ரோட் அன்ட் என்ட்டெட் இன் அ ஐஸி ரிவெர் நியர் பை"

"அவர் வெகிக்கிள் இஸ் சன்கிங்க் இந்த ஐஸ்"

"வீ கேனாட் ஓபன் எனி ஆஃப் தி கார் டோர். ப்ளீஸ் ஹெல்ப் அஸ், ப்ளீஸ் ........"

ஓடிக் கொண்டிருந்த, ரெகார்ட் செய்யப்பட்ட உரையாடல் ஒலிக் கோப்பை நிறுத்தினார் டேவிட்.

எங்கேயிருந்து கால் வந்தது என அறிந்து, ஒரு ஹெலிகாப்டர், இரு ஆம்புலன்ஸ், நான்கு போலீஸ் வேன்கள் என சம்பவ இடத்தில், பத்தாவது நிமிடத்தில் இருந்தோம்.

ஹை பீம் லைட் எல்லாம் போட்டு சுற்றி முற்றி ஐஸ் ரிவரில் பார்த்தபோது, ஒரு இடத்தில் சிகப்பு வண்ணம் லேசாகத் தெரிந்தது. ரத்தக் கறை என நினைத்தோம் முதலில், பின் தான் தெரிந்தது அது அவர்கள் சென்ற வாகனம் என்று.

ஹெலிகாப்டர் உதவியுடன், காரை மேலே உயரத் தூக்கி, கரைக்கு கொண்டு வந்து அனைவரையும் வெளியே எடுத்தோம்.

தொப்பு தொப்பென கை கால்கள் விழ, மூச்சிருக்கிறதா எனச் சோதித்ததில், அனைவரது நாடியும் விட்டு விட்டு மெல்ல துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அது குறைந்து கொண்டே வருவது போலவும் இருந்தது.

(அடுத்த பகுதியில் நிறைவுறும் ...)

அனைத்து பாகங்களும்:

பாகம் - 1
பாகம் - 2
பாகம் - 3
பாகம் - 4 (நிறைவுப் பகுதி)

Tuesday, June 17, 2008

டீல் மா கண்ணு ! (Part - 2)


Photo: Thanks to Google maps

இரவு பதினோறு மணிக்கு நியூஜெர்ஸி அடைந்தனர். இவர்கள் வேலை செய்யும் இந்தியக் கம்பெனியைச் சேர்ந்த ராகுல், ப்ரசன்னாவின் அபார்மென்ட் களை கட்டியது. ஒரு பக்கம் ஆப்பிள் ஐபாட், ஸ்பீக்கரில் கனெக்ட் பண்ணி லேட்டஸ்ட் தமிழ் பாடல்கள் சினுங்க, மறுபுறம் டி.வி.ஓட, இது எதுவுமே கேட்காமல், பார்க்காமல், ஒரே பேச்சும், கும்மாளமும், செல் ஃபோன் அரட்டைகளும், அடி தடியும் என அமர்களப்பட்டது அந்த அபார்ட்மென்ட்.

புயலடித்து ஓய்ந்த அமைதியில் காலை மூனுமணிக்கு நித்திரைக்குச் சென்ற அனைவரும், ஏழு ஏழரைக்கெல்லாம் எழுந்து பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர். பிரிட்ஜ் வாட்டர் டெம்பிள், வரிசையாய் இந்தியக் கடைகள் கொண்ட (சென்னை, மும்பை எனத் தோன்றும்) டைசன் வீதியில் ஒரு உலா, மற்றும் சில முக்கிய வீதிகளில் ஒரு சுற்று என்று அதுவே சாயந்திரம் வரை ஆனது.

வண்டியா ஓட்டறான். அருபத்தி அஞ்சுக்கு, அம்பதுல போறான் பாரு என டென்சனாகி, முன் சென்ற காரை ஓவர் டேக் செய்தான் ஞானம். ஊஊஊ என சந்தோசத்தில் இளரத்தங்கள் ஆர்ப்பரித்தன.

வெள்ளி இரவு நியூயார்க் நண்பர்களின் அப்பார்ட்மென்டை விழிக்க வைத்து, ஆட்டம் போட்டு, துயிலெழுந்தனர். மறுநாள் ட்ரைவ் செய்யவில்லை. உள்ளே லோக்கலில் பஸ் டிக்கட் எடுத்து, மாடி பஸ்ஸில் மேலே அமர்ந்து, பறவையாய்ப் பறந்து திரிந்தனர் நியூயார்க் நகர வீதிகளில்.

ம‌திய‌ம் பிட்ஸ்ப‌ர்க் புற‌ப்ப‌ட‌த் த‌யாராயின‌ர்.

லாவண்யா சொன்னாள், ஒரே டயர்டா இருக்கு, கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுத்திட்டு நைட் கிளம்பலாம் என்று.

சும்மா வ‌ர்ற‌ உன‌க்கே ட‌ய‌ர்டுனா, ஓட்ட‌ற‌ எங்க‌ள‌ப் ப‌த்தி யோசிச்சீங்க‌ளா க‌ண்ணுக‌ளா ?!! இதுக்கு தான் இந்த பொன்னுங்கள ஆட்டையில சேர்த்துக்கவே கூடாது என்று ஆரம்பித்தான் ஞானம்.

லாவண்யா இப்ப கிளம்பினா தான் நைட் பிட்ஸ்பர்க் போய் சேரலாம். அப்புறம் நண்பர்கள் அரட்டை, கோவில் இதெல்லாம் முடிச்சி ஞாயிறு மதியம் அங்க இருந்து கிளம்பணும். நடுநிசிக்கு கார ட்ராப் செய்யனும். அதனால எதையும் தள்ளிப் போட வேண்டாம் என்றான் செந்தில்.

கச்சிதாமா ப்ளான் படி எல்லாம் முடித்து ஞாயிறு மதியம் பிட்ஸ்பர்கிலிருந்து கிளம்பினர். குளிர் காலம் ஆதலால் ஐந்து மணிக்கே வானம் இருட்ட ஆரம்பித்திருந்தது. லேசான பனி பெய்யத் துவங்கியது. இப்ப வருகிற எக்ஸிட் எடு செந்தில், மெக்கியிலாவ‌து, 'சப்'பாவ‌து போய் டின்ன‌ர் கொட்டிக்க‌லாம் என்றான் வ‌ருண். அனைவ‌ரும் ஆமோதித்த‌ன‌ர்.

ம‌ணி எட்டு ஆகுது, இன்னும் ஒரு அறுப‌து அறுப‌த்தி அஞ்சு மைல்ல‌ நாம‌ ஊருல‌ இருப்போம். இப்பவாவது பொறுமையா உக்காந்து சாப்பிட்டுட்டு கிள‌ம்ப‌லாமா என்றாள் லாவ‌ண்யா !

ரெண்டு பார்ட்டோட முடிக்கலாம் என்று இருந்தேன், ஆனா அடுத்து ஒரு பார்ட் போற மாதிரி இருக்கவே, ரெண்டாவது பார்ட் தொடரும் .....

அனைத்து பாகங்களும்:

பாகம் - 1
பாகம் - 2
பாகம் - 3
பாகம் - 4 (நிறைவுப் பகுதி)

Wednesday, June 11, 2008

டீல் மா கண்ணு ! (Part - 1)



டேய் இங்க பாரேன், என்டர்ப்ரைஸ்ல வீக்கெண்ட் டிஸ்கௌண்ட் போக இன்னும் 20% கம்மியா தர்றானாம் என்றாள் லாவன்யா.

நீ இன்னும் என்டர்ப்ரைஸ விடலயா ? 'பட்ஜட்' பாரு, பேருக்கேத்த மாதிரி டீல் தர்றான், இது வருண்.

டாலர், த்ரிஃப்டி என ஆளாளுக்கு கார் வாடகை டீலில் மூழ்கி அந்த அப்பார்ட்மென்ட் வீடு அல்லோல கல்லோலப்பட்டது !

செல்லில், பக்கத்து ப்ளாக்கில் இருந்து மதுமிதா அழைத்தாள். "அருண், செவன் சீட்டர் எடுக்கலாமா, இல்ல ரெண்டு வண்டியா புக் பண்ணிக்கலாமா ?"

எத்தன தடவை சொல்லியிருக்கேன். அருண் இல்ல, வருண் என்று. மெதுவாகத் தான் பேசினான்.

படபடவென எதிர்முனையில் சரவெடி. "என்ன தப்பா சொல்லிட்டேன். அது என் அண்ணா பேரு, உன்னை என் அண்ணன் மாதிரி அழைத்தது தப்பா. நானும் எத்தனை தடவ இத உன்னிடம் சொல்லியிருக்கிறேன்".

லாவன்யா, வருண், மதுமிதா, செந்தில், ஞானம், தீபிகா இவர்கள் அனைவரும் இந்தியாவில் இருந்து இங்கு வந்து பல ஆண்டுகள் ஆனதென நினைப்போம். இப்ப தான், சமீபத்தில் ஒருசில மாதங்கள் முன் வந்தவர்கள் தான். வந்த நாள் முதல் டீல் தான்.

எல்லாம் கல்லூரி முடித்து ஒரு வருடம் கூட இல்லை. அமெரிக்கா வந்தவுடன் ஒரு பரம சுதந்திரம் பெற்ற உணர்வு. பரந்து விரிந்த, யாரையும் எதற்குள்ளும் கட்டுப்படுத்த முடியாத சுதந்திரம். சென்ற ஆண்டு கல்லூரி முடித்த இள ரத்தங்கள், கேக்கவே வேண்டாம். ரெண்டு மூனு நாள் லீவு விட்டாப் போதும், மேலே பார்த்த நிலை தான்.

வாஷிங்டன் டி.ஸியில் இருந்து, மூன்று நாட்களில், நியூ யார்க், நியூ ஜெர்ஸி, பிட்ஸ்பெர்க் சுத்திட்டு வர்ற மாதிரி ப்ளான் இவர்களது.

போற இடமெல்லாம் பார்த்துப் போம்மா. அமெரிக்கால எல்லாமே ஈஸியாமே, அங்கலாய்த்தாள் தீபிகாவின் அம்மா. நான் என்ன கொழந்தையாம்மா, இன்னும் சின்ன பிள்ளையாவே பாக்கறீங்களே. இதே அமெரிக்கா என்றால் ....

இது தீபிகாவின் வீட்டு உரையாடல் மட்டும் இல்லை, அவள் வயதைக் கொண்ட மற்ற அனைவரின் பெற்றோரும் இதையே சொல்லி அனுப்பியிருந்தனர்.

இதுவரைக்கும் ஏழெட்டு ஸ்டேட் போய்ட்டு வந்திட்டோம். எல்லாம் ஃப்ளை பண்ணி. போரடிச்சுப் போச்சு, அதான் இப்ப இங்க ட்ரைவ் பண்ணலாம் என்று ப்ளான், என அடுக்கினான் ஞானம். ப்ளை பண்ணி, என்றவுடன் அதற்கான டீல், எப்படி டீல் பண்ணியிருப்பார்கள் என நீங்களே ஊகித்துக் கொள்ளுங்கள்.

செவன் சீட்டர் போய்டுச்சாம் பட்ஜட்ல. வேற எங்கயும் இல்ல. புதுசா ஒரு ரென்டல் கம்பெனி வந்திருக்கு, அவன் ஒரு மாதிரி டீல் சொல்றான். ஞாயிறு இரவு நடுநிசியில் கார ட்ராப் பண்ணிட்டா, மொத்த ரென்ட்டும் 35% கொடுத்தாப் போதும் என்றான் ஞானம். கொஞ்சம் லேட் ஆனாக் கூட முழுசா தரணுமாம்.

லேட்டாவாவது, லேட்டஸ்டாவாவது எல்லாம் இல்லை கரெக்டா கன் டயத்துக்கு வர்றோம். வண்டிய ட்ராப் பண்றோம் !

என்னடா கன், கின் என்று சொல்லிக்கிட்டு. எவனாவது போலீச கூப்பிடப் போறான் என்றான் செந்தில்.

ஆனா டீல், செம டீல். 'ஞானம் பேருல டீலு' என அனைவரும் கோரசாக வட்டமடித்து பங்கரா டான்ஸ் ஆடினர். தமிழ்மணத்தில தான் ஜிலேபி பிழியாறங்க என்றால் இங்கயுமா என்று புலம்பினாள் மது.

வியாழன் மதியம், சிகப்பு நிற ரென்டல் எஸ்.யூ.வியை பார்க் செய்தான் வருண். எல்லாம் பேக் பண்ணி, செக் பண்ணிக் கொண்டனர் ஆறு பேரும்.

எல்லா டைரக்ஷன் மேப் ப்ரிண்ட் இதுல இருக்கு, நீட்டினாள் தீபிகா. வாங்கி முன்னால் வைத்துக் கொண்டான் வருண்.

சிக்ஸ் சி.டி. ப்ளேயரா. அட அடா. இந்தா, புடி என கொத்து சிடிக்கள் கொண்ட பையை கொடுத்தாள் லாவன்யா. நல்ல பாட்டா போடப்பா என பின்னால் இருந்து கூவினான் ஞானம். 'குன்றத்திலே குமரனுக்குக் கொண்டாட்டம்' என பெங்களூர் ரமணியம்மா பாட அனைவரும் எச பாட்டுப் பாட, தடபுடலாய் அபார்ட்மென்ட் வளாகம் விட்டுப் பறந்தனர்.

க்ளிக், ஷ்ஷ்ஷ்ஷ்யூ என்று கேன் ஒபன் பண்ணியதில், அதுக்குள்ள ஆரம்பிச்சிட்டியா என்றாள் மது, ஞானத்தைப் பார்த்து.

ஹி. ஹி. அது ஒன்னும் இல்ல மது, நீ பரவா இல்ல, பேருலே கிக் இருக்கு, நாங்க பாவம் இல்லியா ?!! எனக்கும் ஒன்னு குடுடா என்றான் செந்தில்.

டேய் நிறுத்துங்கடா, முழுசா என்ன ஓட்ட விட்டுருவீங்க போல இருக்கே என பதறினான் வருண்.

தொடரும் ...

அனைத்து பாகங்களும்:

பாகம் - 1
பாகம் - 2
பாகம் - 3
பாகம் - 4 (நிறைவுப் பகுதி)