Friday, July 25, 2008

என்ன விலை அழகே - 3

எதோ முக்கியம் என்று தெரிகிறது. அதான் இப்ப கால் பண்ணியிருக்கீங்க. ஒரு அரைமணி கழித்து திரும்ப அழைக்கவா ?

சரி, பரவாயில்லை. மறக்காம கால் பண்ணு.

ஓ.கே.

நன்றாக கருத்திருந்தது வானம், கோவிந்தின் மனம் போலே.

கெளம்பலாமா, உங்க வீட்டில் தேட மாட்டாங்களா ?

ஐ ஹேய்வ் டோல் யுஅர் டீடெய்ல்ஸ் டூ மை பேரண்ட்ஸ். அப்பா செல் வச்சிருக்கார்.

சரி நான் கரெக்டான இன்ஃபர்மேஷன் தான் தந்திருக்கேன் என்று எப்படி உனக்குத் தெரியும்.

வெரிஃபை பண்ணினே, நீ வண்டி ஸ்டார்ட் பண்ணும்போதே ... வண்டி கலர், வண்டி எண் எல்லாம். சரியா இருக்கத் தானே நிம்மதியாய் உன் பின் அமர்ந்தேன்.

தோடா ... செம கில்லாடி மா நீ .... திடீரென சென்னைத் தமிழுக்கு மாறினான்.

எத்தனையோ பெண்களுடன் சுற்றியிருந்தாலும், இவளிடம் ஏதோ ஒரு வசீகரம் இருப்பதை உணர்ந்தான். என்னவாயிருக்கும் ?! உடையா, நடையா, பேச்சா ....

வெள்ளைக்காரப் பெண்களுடன் சுற்றியதெல்லாம், ஜடப் பொருட்க‌ள் போலத் தெரிந்தது இப்போது கோவிந்துக்கு. ஏன் இங்க‌ கூட‌ சில டேட்டிங் ஃப்ரென்ட்ஷிப் இருக்காங்க அவனுக்கு. கொஞ்ச‌ம் ஜெல‌சி பெர்ச‌னாலிட்டீஸ், அத‌னால் த‌விர்த்து விடுவான்.

ஏறு, உன்னை வீட்டில ட்ராப் பண்ணிட்டு நான் ரூமுக்கு போறேன். நாளைக்கு ஞாயிற்றுக் கிழமை, லஞ்ச் போலாம். சரியா ? இந்தா என் செல் நம்பர், மறக்காம நோட் பண்ணிக்கோ.

அவ‌ள் ல‌ஞ்சுக்கு ச‌ரி என்கிறாளா, இல்லையா என்ப‌து ப‌ற்றி எல்லாம் அவ‌ன் க‌வ‌லைப் ப‌ட‌வில்லை.

வீட்டருகே மெஸ்ஸில் சாப்பிட்டுவிட்டு, வந்து படுக்கையில் படுத்தான்.

அதென்ன சாட்டிங்க்ல பேரு 'இஸ்கூல்' ... சென்னை பாஷையில அப்படினா பள்ளிக்கூடம் தெரியுமா ...

ஓஓஓ கூல்ல்ல்ல்ல் என்று, காற்றில் கேசத்தைப் பின் தள்ளி சிரித்தாள்.

ஃபர்ஸ்ட் டூ லெட்டர்ஸ் ஆர் மை இனிஷியல்ஸ். அதோட கூல் ஆட் பண்ணிகிட்டேன். எனக்கு இந்தப் புலம்பல், பிதற்றல் இதெல்லாம் அலர்ஜி மாதிரி. ஐ வான்ட் டு பீ ஆல்வேஸ் கூல்.

சுருக்கமான இனிஷியலுக்குள்ள ஒளிச்சிருக்கற அழகான பேரு தெரிஞ்சுக்கலாமா ?

'யுவர் ஸ்வீட் நேம் ப்ளீஸ்' என்பதை விட இது பிடித்திருந்தது 'இன்டி'க்கு.

இந்திரா சுவாமிநாதன், 'இன்டி'னு கூப்பிடுவாங்க.

வாட் எ லவ்லி நேம், உன்னைப் போலவே.

நினைவுகளினூடே, திடீரென ஹரி நினைவுக்கு வந்தார். ஆஹா, கால் பண்ணச் சொன்னாரே ....

கோவிந்த், உங்க பி1 விஸா இன்னும் எவ்ளோ நாள் வேலிட் ?

இன்னும் ரெண்டு வருசத்துக்கு இருக்கும் ஹரி சார். சரியான டேட் வேண்டும் என்றால் பார்த்து சொல்லணும்.

வெரி குட். இது போதும். கலிஃபோர்னியால ஒரு ரிய‌ல் எஸ்டேட் ப்ராஜ‌க்ட். நம்ம‌ சீனிவாச‌ன் தான் லீட். ஏதோ பெர்ச‌ன‌ல் விச‌ய‌மா அவ‌ச‌ர‌மா இந்தியா வ‌ர‌ணும்னு சொல்றார். ப்ராஜ‌க்ட் க்ரிடிக‌ல் பொசிஷன்ல‌ இருக்கு. அவ‌ருக்கு ஈக்குவ‌லா நீங்க‌ தான் ச‌ரியான‌ ஸ்கில்ட் பெர்ச‌ன்.

எப்ப கிளம்பணும் ?

நாளைக்கே !


தொட‌ரும் .....

Thursday, July 24, 2008

என்ன விலை அழகே - 2

இரண்டாயிரத்து மூனோ, நாலோ சுனாமி வந்துச்சு தெரியுமா ?

ஆமா, இப்போ அதுக்கு என்ன‌ ?

யூ வோன்ட் பிலீவ், அதுக்கு முதல் நாள் இதே கடற்கரையில இந்த மாதிரி தான் அலைகளை ரசித்துக் கொண்டிருந்தோம் ந‌ண்ப‌ர்க‌ள் சில‌ர். அடுத்த‌ நாள் நான் யூ.எஸ் கெளம்பறேன். ப்ஃப்ளைட்ல‌ முப்ப‌து ம‌ணி உக்கார்ந்து போர‌டிச்சு, கீழ‌ இற‌ங்கின‌வுட‌ன், ஹோட்டலுக்கு டாக்சி பிடித்தேன். நான் இந்தியால இருந்து வர்ரேன் என்று சொன்னவுடன் டாக்சிகார‌ன் கேக்கரான் சுனாமி ப‌த்தி. முதலில் ஏதோ சின்ன டிஸாஸ்டரா இருக்கும் என்று நினைத்தால், அவன் சொல்ல சொல்ல எனக்கு திகிலெடுக்க ஆரம்பித்தது.

ஹோட்டலுக்குப் போய்ட்டு மொத வேலையா மளிகைக்கடைக்கு போன் அடிச்சேன். நண்பர்கள் நலமெல்லாம் விசாரித்து, நாங்க தினம் போற கடற்கரை ரோடெல்லாம் கடல் தண்ணிடானு பசங்க சொல்றது கேட்டு செம த்ரில்லிங். ந‌ல்ல‌ வேளை ம‌ளிகைக் கடை வீடு ஒரு நாலஞ்சு தெரு த‌ள்ளி தான் இருந்த‌து.

ச‌ரி இப்போ எதுக்கு அதுப‌த்தி சொல்ற‌.

கார‌ண‌ம் இருக்கு. சொல்லி முடிச்சுக்க‌றேன், அப்புற‌ம் பேசு.

'சுத்த‌ மேல் டாமினேஷ‌ன்' ம‌ன‌திற்குள் திட்டி, புன்ன‌கை பூத்தாள்.

நாங்க வந்த மறுநாள், நாம் நிக்க‌றோமே இங்கெல்லாம் ந‌ம‌க்கும் மேல‌ த‌ண்ணியாம். அடுத்த‌ நாள் இங்க‌ வ‌ந்திருந்தா என்ன‌ ஆகியிருக்கும் !

என்ன‌ ஆகியிருக்கும் ?!

என்ன, இன்னிக்கு உன்னைப் பார்த்திருக்க முடியாது என்றான் மெல்லிய‌ சிரிப்போடு. நானும் அதுக்கப்புறம் எத்தனையோ முறை இங்க வந்திருக்கேன். ஆனா இப்ப தான் சுனாமி ஞாபகம் வருது. ஆங். காரணம் சுனாமி தான்.

வாட் டூ யூ மீன்

அன்னிக்காவ‌து ம‌று நாள் சுனாமி வ‌ந்தத‌து. இன்னிக்கு, கூட‌வே வ‌ந்திருக்கே !

அன்னிக்கு வ‌ந்த‌ சுனாமி பெரிய‌ சேத‌த்தை ஏற்ப‌டுத்திய‌து. இன்னிக்கு வ‌ந்திருக்க‌ சுனாமி என்னுள் பெரிய‌ மாற்றத்தை ஏற்ப‌டுத்துது.

புரிய‌ல‌ ?!

ச‌ரி விடு, பெருசா ஒன்னும் இல்ல‌, அப்புற‌ம் பேச‌லாம் இது ப‌த்தி. நானே பேசிட்டு இருக்கேன். நீ ஒன்னும் சொல்ல‌ மாட்டேங்க‌றே ? ஆங்கிலம் கலந்த உன்னோட தமிழ் லவ்லி. அத கேக்கறதுக்காக காத்துகிட்டு இருக்கேன். தமிழ் நல்லா பேசற. படிக்கத் தெரியுமா ?

மேல் டாமினேஷன் என்று திட்டினாலும் கோவிந்தின் வரிகள் அவளை கிறங்கடித்தது.

ஓரளவுக்குத் தெரியும். அம்மா சொல்லித் தந்திருக்காங்க. லண்டன்ல சில நாவல்கள் வீட்டில வச்சிருக்கோம். கல்கி, சாண்டில்யன், பாலகுமாரன் இவங்கள்ளாம் அம்மாவோட ஃபேவரிட்ஸ். என‌க்கு இதெல்லாம் அவ்வ‌ள‌வு இன்ட்ர‌ஸ்ட் இல்லை.

வேற‌ எதெல்லாம் இன்ட்ர‌ஸ்ட் ?

ஆர்ட். க‌லைக‌ள் பிடிக்கும்.

இங்க‌ இருந்து வாங்கிட்டு போற கலைப் பொருட்க‌ள் பெரிய‌ லிஸ்டே வ‌ச்சிருக்கேன்.

ப‌ர்ஸை தொட்டுப் பார்த்துக் கொண்டான் கோவிந்த்.

டெர‌கோட்டா ரொம்ப‌ ரொம்ப‌ பிடிக்கும். லிஸ்ட்ல‌ எது வாங்க‌ற‌னோ இல்லையோ டெர‌கோட்டா வாங்காம‌ப் போற‌தில்லை.

வாங்கிட்டாப் போச்சு, அப்புற‌ம் ?

நான் நெனச்சத விட சென்னை ரொம்ப ஹாட்டா இருக்கு. வந்து ரெண்டு நாள் தான் ஆகுது. சரியான போரு. எங்கயும் வெளியில போக முடியல. இன்னிக்கு என்னை இந்த அழகான கடற்கரைக்கு கூட்டிட்டு வந்ததற்கு ரொம்ப தாங்கஸ்.

அழகே அழகுனு சொல்லும்போது இன்னும் அழகாத் தான் இருக்கு என்று ம‌ன‌துள் நினைத்துக் கொண்டான் கோவிந்த்.

எப்ப‌டி இங்க‌ டைம் ஸ்பெண்ட் ப‌ண்ண‌ப் போறோம்னு த‌விச்சேன். இனி ஊருக்கு போர‌ வ‌ரைக்கும் என‌க்குக் க‌வ‌லை இல்லை.

என்னிக்கு ஊருக்குப் போறே ?

இன்னும் மூனு வார‌த்தில‌.

அப்பாடா என்று பெருமூச்சு விட்டான்.

ச‌ரி நாளைக்கு எங்க‌ போக‌லாம் ?

ரொம்ப‌ உரிமை எடுத்துக்க‌ற நீ. தின‌ம் எல்லாம் முடியாதும்மா. ரெண்டு மூனு நாளைக்கு ஒரு த‌ர‌ம் வேணா இதே போல‌ ஈவ்னிங் எங்காவ‌து போக‌லாம். ஓகே ?!

பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே கோவிந்தின் செல் சிணுங்கியது.

யாரு ... கார்த்தி இல்ல கிருபாவாத்தான் இருக்கும் என்று நினைத்தான். ஆனால் செல்லில் அவனது மேலாளர் ஹரி.

ஹரி சார் ... சொல்லுங்க ....


தொட‌ரும் .....

Wednesday, July 23, 2008

என்ன விலை அழகே - 1

கோவிந்த் எப்ப‌வும் அளவிற்கு அதிகமாய் சத்தத்துடன் பேசுவது வழக்கம். நண்பர்கள் கூடினால், யாரும் கொடுக்காமலேயே நாட்டாமை பதவியை எடுத்துக் கொள்பவன். அறிவில் கெட்டிக்காரன். பெண்க‌ள் விச‌ய‌த்தில் ஜொல்ல‌ன். மொத்த‌த்தில் குஜாலான பேர்வழி.

வேலை நிமித்தம் மேலைநாடுகள் பலவற்றில் பறந்து திரிபவன். கனடா சென்றால் கனடிய பெண்களுடனும், லண்டன் சென்றால் ஐரோப்பிய பெண்களுடனும், அமெரிக்காவில் அமெரிக்கப் பெண்களுடனும் ஊர் சுற்றுபவன். நண்பர்கள் அவனுக்கு வைத்த பெயர் 'மச்சக்காரன்'.

திருவல்லிக்கேணியில் ஒரு தெருவில், மளிகைக் கடைக்காரர் ஒருவர் முன்னே கடை வைத்து பின்னால் குடியிருந்தார். அந்தக் காலத்திலேயே, மாடியும் கட்டி, வாடைக்கு விட்டால் அதில் ஒரு நிரந்தர வருமானம் வருமே என்று உட்கார்ந்து யோசித்திருப்பார் போல.

பல பேச்சுலர்கள் வாழ்வில் முன்னேற இந்த மாடிப் படியில் ஏறி இறங்கியிருக்கின்றனர். தற்போதைய பேச்சுலர்கள் நம் கதாநாயகன் கோவிந்த் மற்றும் அவனுடன் வேலை பார்க்கும் நண்பர்கள் குழு.

"மச்சக்காரா, எப்படிடா உன்னால மட்டும் முடியுது ?!" என்று வழக்கம் போல கேட்டனர் கார்த்தியும், கிருபாவும்.

இப்படி நண்பர்கள் கேட்கும்போதெல்லாம் வாழ்கையில் பெரிசா சாதித்த நினைப்பு எழும் கோவிந்துக்கு. உணர்ச்சிகளை வெளிக் காட்டாமல், சும்மா டைம் பாஸ்டா மச்சி என்று ந‌ழுவி விடுவான்.

'டைம் பாஸ்'னாலும் எல்லாருக்கும் கெடைக்குமா என்ன‌ ?

ஒக்காந்துட்டான்டா சாட்டிங்க்ல‌, அவ‌ன‌வ‌ன் ப்லாகிங்ல‌ எறங்கிட்டான், இவ‌ன் என்ன‌டான்னா இன்னும் சாட்டிங் விட‌ மாட்டேங்க‌றான் என்றான் கார்த்தி.

காதில் விழுவ‌தைக் கேழாத‌து போல் த‌ட்ட‌ச்சிட‌ ஆர‌ம்பித்தான் கோவிந்த்.

...

அப்பா, அம்மா ட்ரிடேனி போயிருக்காங்க. போரு நான் வரலைனு சொல்லி அனுப்பிட்டேன். எனக்கு யாரு கூடவாவது ஊர் சுத்தணும்.

ஏதேது, டைடானிக் மாதிரியில்ல சொல்ற. திருத்தணியா ?

அவனது ஆளுமையும், நகைச்சுவை சாட்டிங்கும் அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது.

அமா. நாம டி.நகர்ல மீட் பண்ணலாமா ?

டி.ந‌க‌ர் எங்கே ?

ஐய‌ப்ப‌ன் கோவில்.

டி.ந‌க‌ரில் ஐய‌ப்ப‌ன் கோவிலா ? அது அடையாறில‌ இல்ல‌ இருக்கு, ஊருக்குப் புதுசா ?

ஆமா. ல‌ண்ட‌ன் செட்டில்டு. அப்பா, அம்மா பொற‌ந்த‌ ஊரு சென்னை. வெகேச‌னுக்காக இங்க வ‌ந்திருக்கேன். இது தான் முத‌ல் முறை இங்க‌ வ‌ர்ற‌து. கோவில் பக்கத்துல தான் வீடு.

போட்டுத் தாக்கு அப்ப‌டி, சூப்ப‌ர் தான் போ, எத்த‌னை ம‌ணிக்கு ?

சாய‌ந்திர‌ம் ஆறு ம‌ணிக்கு.

ல‌ண்ட‌ன் வாசி என்று அறிந்த‌வுட‌ன் குஷியாகி குஜாலாக‌ மெசேஜ் அனுப்பினான். அவ‌ளும் அவ்வாறே ப‌தில‌ளிக்க‌. வெய்யிலில் ஐஸ்க்ரீம் உருக‌லாய் ஆனான்.

தங்கள‌து உருவ‌ம், உடை நிற‌ம் எல்லாம் ப‌கிர்ந்து கொண்ட‌ன‌ர் இருவ‌ரும்.

தான் வரும் வண்டி, எண், அதன் கலர் எல்லாம் சொல்லி, ச‌ரி. மீட் யூ தேர் ஷார்ப்லி என்று சாட்டிங் விண்டோவை மூடினான்.

மாலை ஐந்து ம‌ணிக்கு குளித்து (!), நீட்டா அயர்ன் பண்ணின ட்ரெஸ், குச்சி செண்ட் லைட்டா ஒரு சின்ன‌ ஸ்ப்ரே அடித்து, யமஹாவின் கிக்க‌ரை லேசா அழுத்தி, உறுமிப் ப‌ற‌ந்தான் கோவிந்த் கோவிலுக்கு.

கெள‌ம்பிட்டான்டா, ஏதாவ‌து ஒரு வார்த்தை சொல்றானா பாரு. நல்லாருக்க‌ட்டும் என்று புல‌ம்பி வாழ்த்தின‌ர் கார்த்தியும், கிருபாவும்.

சாட்டிங்கில் சொன்னது போலவே நேரிலும் அழகா, மார்டனா இருக்கிறாளா, இல்ல உதாரா என்பதற்காகவே உஷாராக, சொன்ன இடத்திற்கு, சொன்ன நேரத்திற்கு போகாமல் கொஞ்சம் முன்னரே போய்விடுவான் கோவிந்த். இன்றும் அப்படித் தான். ஐந்தரைக்கெல்லாம் ஐயப்பன் கோவில் அருகில் இருந்தான்.

வண்டியை ஒரு ஓரமாக பக்கத்து கட்டிடத்தில் நிறுத்திவிட்டு, கொஞ்ச நேரம் அங்கு சுற்றி விட்டு, கோவிலுக்குள் நுழைந்தான். ஐந்து ஐம்பத்தைந்திற்கு நுழைவாயில் தெரியும் படி தூரத்தில், ஒரு தூணின் பின்னால் சாய்ந்து நின்று கொண்டான்.

அப்பட்டமா தெரியக்கூடாது என்பதற்காக கைத் தொலைபேசியை எடுத்து கிருபாவுடன் பேசினான்.

இப்ப‌ மட்டும் போன் பண்ணிடுவான். பார்ட்டி இன்னும் வந்திருக்காது என்று அலுத்துக் கொண்டான் கார்த்தி. ஏன்டா அவன் ஃபோன எடுக்கற. நெக்ஸ்ட் டைம் இந்த நேரத்தில போன் பண்ணினான்னா எடுக்காத டா என்று அத‌ட்டினான்.

"மயிலிறகே மயிலிறகே வருடுகிறாய் என்னை" மனதிற்குள் வாலியின் பாடல் ஓட, மஹாபலிபுரம் நோக்கி ஈ.சி.ஆர் ரோட்டில் யமஹா ஓடியது.

தொடரும் .....

Monday, July 21, 2008

ரெட்வுட் சொல்லும் க(வி)தை



ஓங்கி உய‌ர்ந்த‌ காடு
அங்கே எங்க‌ள் வாழ்வு

சுற்றுலாத் த‌ல‌மாகும் காடு
ரெட்வுட் எங்க‌ள் பேரு

-----

நீண்டு வளர்ந்து,
நீண்ட காலமும் வ‌ள‌ரும்,

எம்மைப் பாரீர்
எம்கதை கேளீர்.

ஈராயிர‌ம் ஆண்டுக‌ளுக்கும் மேல்
எவற்றிலும் எமைக் காத்து,

முன்னூறு அடிவ‌ரைக்கும்
வான் முட்டி வ‌ள‌ர்வேன்.

பூமியில் என் பாத‌ம்,
ப‌ற்றி சுற்றி வ‌ந்து‌

சிற‌கெனக் கை பிடிக்க‌,
ப‌ற்றாது இருப‌த்தி ஐவ‌ர் !

வான் முட்டும் நானும்,
வ‌ந்த‌தொரு சிறு வித்தில்.

எமைப் போன்ற‌ சில‌ரும்
வ‌ந்த‌தெல்லாம் சிறு வித்தே !

சின்னஞ்சிறு செடி வேரும்
மண்ணைத் துளைக்கும் ப‌ல‌ தூர‌ம்,

எந்த‌ன் வேரின் ஆழ‌ம்
எத்தனை அடி அறிவீரோ ?!

ஆற‌டி ப‌ண்ணிர‌ண்டுக்கு உள்ளான,
ஆழ‌ம் தானிருக்கும் !

ஆழ‌ச் சென்றால் த‌னித்துவிடலாம்
என்றெண்ணி, பட‌ர்ந்திருக்கும்.

ம‌ண்ணில் சிலஅடி ஆழ‌த்தில்,
ப‌ட‌ர்ந்து ம‌ட்டும் இல்லாமல்,

ம‌ற்ற ம‌ர‌ வேர்க‌ளுட‌ன்
பின்னிப் பிணைந்து மிருக்கும்.

-----

சூறைக் காற்றின்
சீற்ற‌ம் தாங்கி,

காட்டுத் தீயின்
தாக்குத‌ல் காத்து,

இயற்கை சீற்ற‌ம்
எல்லாம் பொறுத்து,

நீண்டு நிற்க‌
என்றும் கார‌ண‌ம் ...

ம‌ண்ணில் ப‌ட‌ர்ந்து
ஒன்று பட்டு

எதையும் தாங்கும்
பின்னிய வேரே !

Wednesday, July 16, 2008

எங்கே நிம்மதி ... இங்கே ஓர் இடம் ...



ஹெட்மாஸ்டர் ஜெயபால் சைக்கிளை விட்டு இறங்க, அவருக்காகக் காத்திருந்த பியூன் சந்துரு, சைக்கிளைப் பிடித்துக் கொண்டார். ஹாண்ட்பாரிலிருந்து கைப் பையை எடுத்துக் கொடுத்து, காலை வணக்கத்தையும் சொல்ல, இரண்டையும் பெற்றுக் கொண்டு தனது அறைக்குச் சென்றார் ஜெயபால்.

மதுரையிலிருந்து நாற்பது, அம்பது கிலோமீட்டர் தள்ளி இருக்கும் ஒரு கிராமத்தின் பள்ளிக்கூடம் அது. ஓரளவுக்கு பெயர் பெற்றதும் கூட. பெரிய காம்பவுண்டு கேட்டினுள் நுழைந்தால் சில அடிகளில் நேரே தெரிந்தது பள்ளியின் மையக் கட்டிடம். ஆறேழு படிகள் அமைத்து அதன் உயரத்தில், நீண்டு அகன்று கம்பீரமாய் இருந்த‌து.

அதில் ஏறி இடப்புறம் திரும்பி, முதல் அறையான தனது அறைக்குச் சென்று அமர்ந்தார் ஜெயபால். அதற்குள் சைக்கிளை ஸ்டாண்ட் போட்டு, பின்னாலேயே ஓடி வந்து மின்விசிறி பொத்தானை அழுத்தினார் சந்துரு.

கடக், கடக் என அல்ட்ரா க்ரைண்டர் போல ஆரம்பித்து, சட சடவென சங்குச் சக்கரம் போல் சுழன்றது மின்விசிறி. க‌ழுத்து விய‌ர்வையை க‌ர்சீப்பால் துடைத்துக் கொண்டு, கோப்புகள் சிலவற்றைப் பார்த்தார்.

கண்ணாடி போட்ட மேசை மேல் அடுக்கடுக்காய் பேப்பர்களும், கோப்புகளும். அவற்றினூடே சில புத்தகங்களும். அதில் ஒரு உள்ளங்கை அழைப்பு மணி ஒன்றும். அதை அழகாய் ஒரு தட்டு தட்ட உள்ளே வந்தார் சந்துரு.

ப்ரேயருக்கு நேரம் ஆச்சு, மணி அடிச்சிடுப்பா ...

சரிங்க ஐயா.

ஒன்ப‌து ம‌ணி ப்ரேய‌ர் முடித்து மீண்டும் இருக்கையில் வ‌ந்து அம‌ர்ந்தார் ஜெய‌பால்.

மீண்டும் சில கோப்புகள். ஒரு சின்ன ரவுண்ட் பள்ளி வளாகத்தை. யாராவது பசங்க தெரிந்தால், நிறுத்தி "க்ளாசுக்கு போகம என்ன பண்ற இங்க ?" என்று கண்டிப்பு மிக்க கேள்வி. மற்ற ஆசிரிய‌ர்க‌ளுட‌ன் சிற்சிறிய உரையாட‌ல்க‌ள்.

தனது அறைக்குத் திரும்பியபோது மணி பத்தரை ஆகியிருந்தது. அழைப்பு மணியை அழுத்தி, சந்துருவை தேநீர் கொண்டு வரச் சொன்னார்.

பிறகு பள்ளி அலுவலகத்தில் நித்தம் நடைபெறும் சிறு கூட்டம். ஹாஸ்டல் பிரச்சனைகள், மாணவர் பிரச்சனைகள், வரப்போகும் ஆண்டு விழா பற்றிய ஏற்பாடுகள் மற்றும் பல பற்றி அலசும் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு திரும்புகையில் மதியம் பண்ணிரண்டரை ஆகியிருந்தது.

வீட்டிலிருந்து வந்த பெரிய அடுக்கு டிஃபன் கேரியர் பிரித்து, அவரது மேசையிலேயே தலைவாழை இலை போட்டு, எல்லாம் எடுத்து வைத்தார் சந்துரு.

வழக்கம் போல அளவாய் சாப்பிட்டு, அங்கே வைத்திருந்த குடுவையிலேயே கை கழுவி, சிறு துண்டில் முகம் துடைத்துக் கொண்டார். சந்துரு எல்லாவற்றையும் பேக் பண்ண, உட்கார்ந்த சேரிலேயே சரிந்து, கண்களை லேசாக மூடிக் கொண்டார் ஜெயபால்.

"டாட் எத்தனை முறை உங்களுக்கு சொல்வது. இன்னும் ஏன் இந்த பட்டிக்காட்டில் போய் உட்கார்ந்து, வயதான காலத்தில் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறீர்கள். சைக்கிள் மிதித்து, நடையாய் நடந்து, சின்ன சின்ன விசயத்துக்கெல்லாம் நேரம் செலவழித்து ... இதெல்லாம் இல்லாம, இங்க வந்தா நிம்மதியா இருக்கலாமே ?!!!"

அமெரிக்காவில் இருக்கும் தன் மகன் ராஜ்பால் குரல் அப்படியே காதுகளில் ஒலித்தது அவருக்கு.

எதுப்பா நிம்மதி, ஊர் தெரியாத ஊரில் வந்து, தெருவில் நடந்தால் ஒரு நாலு பேரப் பார்த்துப் பேச முடியுதா. இல்ல பக்கத்து வீட்டுக்காரன் தான் யாருனு தெரியுதா. முடி வெட்டக் கூட அப்பாய்ண்ட்மென்ட் வாங்கற உங்க ஊரு, தலைவலி காய்ச்சல் என்றால் கூட உடனே டாக்டரைப் பார்க்க முடியாத நிலை ... நமக்குச் சரிப்பட்டு வராதுப்பா. வெளிப் பழக்கம் இல்லேன்னா எப்படி நிம்மதி இருக்கும். நமக்கு இது தான் நிம்மதி.

கட்டிய மணையாள் வீட்டில் என்றால், கட்டுப்பட்ட (தொழிலுக்கு) சந்துரு பள்ளிக்கூடத்தில். சுத்தி ஆளுங்க, நெனச்ச நேரம் வெளியில் போகலாம், வரலாம். இதுக்கும் மேல என்ன வேணும்.

ஜெயபாலின் உள்ளுணர்வு (டெலிபதி) அமெரிக்கா சென்றிருக்க வேண்டும், உறக்கத்தில் ராஜ்பால் எழுந்து இருமியதைப் பார்த்த அவர் மனைவி, கண்டதையும் நினைக்காம நிம்மதியா தூங்குங்க என்றாள் !

மார்ச் 25, 2009 யூத்ஃபுல் விகடனில்

Tuesday, July 15, 2008

ஹூஸ்டன் பயணம் - 4 - மூடிஸ் கார்டன்

ஜூலை 06, ஞாயிறு.

காலை எழுந்து ஹோட்டலிலேயே ப்ரேக்ஃபஸ்ட் முடிச்சாச்சு. எல்லாம் பேக் பண்ணி, ஒரு முறை எதும் மிஸ்ஸாகி இருக்கா என்று சரி பார்த்து, செக்‍அவுட் செய்து மூடிஸ் கார்டன் சென்றோம். மணி அப்பொழுதே காலை பதினொன்று ஆகியிருந்தது.

இங்கிருந்து ஊருக்குச் செல்ல பத்து மணி நேரம் ட்ரைவ். நண்பன் முன்னாடியே சொல்லியிருந்தான், ரெய்ன் ஃபாரஸ்ட் மிஸ் பண்ணக் கூடாது என்று. அப்புறம் 'டைட்டானிக்' பற்றி புதுசா காட்சிக் கூடம் ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள் அதுவும் பார்க்கணும் என்று. ஊருக்கு ட்ரைவ் பண்ணும் நேரத்தைக் கணக்கிட்டு 'ரெய்ன் ஃபாரஸ்ட்' மட்டும் டிக்கட் வாங்கினோம்.

சிங்கையில் சென்டோசாவா, இல்ல‌ வேறு த‌னி இட‌மா என்று ச‌ரியே நினைவில் இல்லை. அதே போல் தான் இதுவும். ஆனால் இங்கு வெளித் தோற்றம் பெரிய கண்ணாடி பிரமிட் போன்றது. உள்ளே நிறைய‌ வ‌ண்ண‌ங்க‌ளில் பூக்கள், பறவைகள், த‌வ‌ளைக‌ள், பாம்புக‌ள், ஒரு மகாப் பெரிய‌ அனகோன்டா கூட‌.

தவளையைத் தொட்டால் எப்படி இருக்கும், அதன் பாதம் எப்படி இருக்கும் என்றெல்லாம் செயற்கையாய் செய்து வைத்து, நம்மை தொட்டுப் பார்க்கச் சொல்கிறார்கள். இப்படித் தான் இருக்கும் என்று. இதை ஏன் தொட்டுப் பார்க்கச் சொல்கிறார்கள் என்று ஒரு கேள்வி என்னுள். அப்புறம் தான் தெரிந்தது, இவர்கள் எங்கே நிஜத் தவளை பிடித்திருக்கப் போகிறார்கள் என.

சின்ன வயசில நாம பிடிக்காத தவளையா. அதும் மழைக் காலங்களில், சட்னியில் கொட்டிய தாளித்த கடுகு மாதிரி :), தெருவோரம் ஓடும் நீரில் எவ்வளவு குட்டி குட்டித் தவளைகள் மிதக்கும். சிலவற்றைப் பிடித்து கண்ணாடி டம்ளர்கள், தீப்பெட்டி டப்பாக்கள் என போட்டு வைப்போமே ! அதெல்லாம் மேற்கத்தியர்களுக்கு எட்டாக் கனி தானே.

இத‌னைக் க‌ட‌ந்து உள்ளே சென்றால், நெடுங் க‌ண்ணாடிக் கூரை. அங்கு ஏக‌ப்ப‌ட்ட‌ ப‌ற‌வையின‌ங்க‌ள் சுத‌ந்திர‌மாக‌ விட்டிருக்கிறார்க‌ள். பல வண்ணங்களில் மக்காவ்கள். இரு பஞ்சவர்ணக் கிளிகள். அணில்கள், வௌவால்கள், ஆமைகள், மீன்கள், பல்லிகள், பல விதமான‌ பறவைகள், மற்றும் பூக்கள்.

ஆங்காங்கே சில இளம் வயதினர் பாம்பையோ, பல்லியையோ வைத்து, அங்கு கூடும் மக்களுக்கு அதனைப் பற்றிய செய்திகள் கூறுகிறார்கள்.

பீச்சுக்கு அப்புறம் குட்டீஸ் விரும்பிய இடம் இந்த 'ரெய்ன் ஃபாரஸ்ட்'

நேரம் இருந்தால் நல்லா ஒரு நாள் செலவழிக்கலாம் இந்த கார்டனில். கார்டனுக்குள்ள நிறைய இருந்தாலும், நாங்க போகணும் என்று முடியாமல் போனது 'டைட்டானிக்', அப்புறம் 'பால்ம் பீச்'. என்ன குழந்தைகள் நல்லா நீரில் விளையாடி இருக்கும்.

ரெண்டு மணி நேரம் சுற்றி விட்டு, கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் பண்ணிகிட்டு, ஒன்னரை மணிக்கு வண்டியைக் கிளப்பினோம். வழியில் சில ட்ராபிக் ஜாம்கள், சில நிறுத்தங்கள் எல்லாம் தாண்டி வீடு வந்து சேர அதிகாலை இரண்டு மணி.

தூங்கி எழுந்து அலுவலகம் ஓடணுமே என்று நினைக்கும்போது ஒரு பக்கம் கவலையா இருந்தாலும், ஒரு திருப்தியான ட்ரிப் போய்ட்டு வந்ததை நினைத்து நிம்மதியாகத் தூங்கினோம் அன்று.

கீழே படங்களைக் கண்டு ரசியுங்கள்.

-----


ரெய்ன் ஃபாரஸ்ட் பிரமிட்


ஆரஞ்சும் பச்சையும் போட்டி போடும் அழகு



பூவுக்குள் புல்


லேவண்டர் கோதுமை ?!


சொட்டும் நீரழகா, இப் பூ அழகா ?


லேவண்டர் ஆர்க்கிட்


ஆரஞ்சு ஆர்க்கிட்


ப்ளாஸ்டிக் (போன்ற) தவளை


ப்ளாஸ்டிக் (போன்ற) தவளை


ப்ளாஸ்டிக் (போன்ற) தவளை


ப்ளாஸ்டிக் (போன்ற) டோட்


ட்ராகன் லிசார்ட்


ப்லூ டங் (நாக்க படம் எடுக்க எவ்வளவோ முயற்சித்தேன், முடியல :()


நானும் மரத்தில் தொங்குவேனே !


மலை (முழுங்கி) என பருத்து நீண்ட அனகோன்டா


நீரடியில் பஞ்சவர்ணத்தின் ரொமான்ஸ்


இன்னான்றே என்று சண்டையிடும் மக்காவ்


பூவில் தான் ஆரஞ்சு இருக்கணுமா, நாங்களும் தான்.

-----

நண்பர்களே, வ‌லையில் எனது முதல் பயணக் கட்டுரை இது (பள்ளிகளில் எழுதியதன் பின் இப்பொழுது தான் எழுதுகிறேன் :))). இதுவரை வந்து வாசித்து, ஸ்டார க்ளிக்கி, கருத்து சொல்லி, பல(வித‌)மாய் ஊக்குவித்த நல் உள்ளங்களுக்கு நன்றி ! நன்றி !! நன்றி !!!

Monday, July 14, 2008

ஹுஸ்ட‌ன் ப‌ய‌ண‌ம் - 3 - கேல்வ‌ஸ்ட‌ன் பீச்

ஜூலை 05, சனி.

நாசா விட்டு வெளியில் இர‌ண்டு ம‌ணி போல் வ‌ந்து, பீட்ஸா ஹ‌ட்டில் சாப்பிட்டுவிட்டு, ந‌ண்ப‌ன் வீட்ட‌ருகிலேயே நிறைய‌ ஹோட்டல்க‌ள் இருக்க‌, ச‌ரி ஒவ்வொன்றாய் விசாரிக்க‌லாம் என்று போனால், முத‌ல் ஹோட்ட‌லிலேயே ரூம் கிடைத்த‌து. கொஞ்ச‌ம் வாட‌கை தான் ஜாஸ்தி, கிடைத்த‌வ‌ரைக்கும் பெருமூச்சாக‌ இருந்த‌து.

நான்கு ம‌ணி போல் பீச்சுக்கு கிள‌ம்பினோம். 45 நிமிட‌ ட்ரைவ்.

காற்று சிலுசிலுவென‌ வீச‌, அலைக‌ள் காற்றோடு உருண்டு விளையாட, க‌ரையோர‌ம் ஸீக‌ல் ப‌ற‌வைக‌ளின் ந‌ட‌ன‌ம். நின்று கொண்டேயிருக்கும் அவை, அலை கிட்ட‌ வ‌ர‌, எகிறி குதித்து, காற்றில் மித‌ந்து, அலை உள் செல்லும்போது த‌ரை மிதித்து, ப‌ட‌ ப‌ட‌ வென‌ அங்குமிங்கும் சிறு பூச்சிக‌ள் தேடுவ‌து அப்ப‌டியே ஸீ‍டான்ஸ் போன்று இருந்த‌து.

ந‌ம்ம‌ ஊர் திரைய‌ர‌ங்குக‌ளில், க‌தாநாய‌க‌னைக் காட்டும் போது மேலிருந்து பறக்கும் காகித‌த் தூவ‌ல்க‌ள் போல் எக்க‌ச்ச‌க்க‌ ப‌ற‌வைக‌ள். ஸீக‌ல், பெலிக‌ன், நாரை ம‌ற்றும் ப‌ல‌. உடல் வெள்ளையாய் இருக்க, தலையை கருப்பு மை டப்பாவிற்குள் முக்கி எடுத்தது போல இருந்தது ஸீகல்லின் வண்ணம்.

பார்க்கிங் ப‌ற்றி க‌வ‌லைப்ப‌ட்டோம், ஆனால் நினைத்ததை விட‌ மிக‌வும் எளிதாய் இருந்த‌து. ரோட்டிலேயே க‌ட‌லை ஒட்டி ஒரு லேன் பார்க்கிங்காக‌வே !!!

நிறைய இடங்கள் காலியாக இருக்க, வசதியான ஒரு இடம் பார்த்து வண்டியை நிறுத்தி, குழந்தைகளுக்கு உடுப்பு எடுத்துக் கொண்டு கீழிறங்கினோம். ரோட்டிலிருந்து கடலுக்கு இறங்க ஒரு பத்து பதினைந்து படிகள். அதன் வழியே கீழே பார்த்தால் நெடுகிலும் ஒரே பாறை கற்கள். நம்ம பாண்டிச்சேரி பீச் போலவே.

குழந்தைகள் தண்ணீரில் இறங்கணும் இப்பவே என்கிறார்கள். ரொம்ப தூரம் தள்ளிப் பார்த்தால் மண் இருப்பது போலத் தெரிந்தது. நிறைய மக்கள் தெரியவே, பொடி நடையாய் நடந்தோம்.

அங்கும் பாறைகள் தான். ஆனால் அதற்கும் மேலே மண் வந்து, நீரும் வந்திருந்தது. நீரில் ஆடி, மணல் வீடு கட்டி, சிப்பிகள் பொறுக்கி, குட்டீஸுக்கு ஏகப்பட்ட குஷி.

கரையோரம் நடந்து, நீரின் அலைகள் காலைத் தொட்டுச் செல்லும்போது மனம் ஒரு கனம் லேசாவது உணர முடிந்தது. 'ரிலாக்ஸ் ப்ளீஸ்' என்றால் அநேகருக்கு இந்தக் கரையோர நடை லிஸ்டில் முதலிடம் தான் இல்லையா ?!

நிறைய மக்கள் குடும்பம் குடும்பமாக, இக்கரையோரங்களில் டெண்ட் போட்டு கதையளந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். வாலிபர்கள் சர்ஃபிங் பண்ண, குட்டீஸ்கள் மணல் வீடு கட்ட, நம்ம ஊரு போலவே இங்கும் சில அஞ்சா நெஞ்சர்கள் கரையை விட்டு வெகு தூரம் கடலுக்குள் செல்கின்றனர். அவர்களை விசில் அடித்து எச்சரிக்கும் லைஃப் கார்ட்.

பாறைகள் இருக்கும் இடங்களில் நிறைய மிச்சிகள் (மெக்ஸிகன்ஸ்). பாறை இடுக்குகளில் கயிறு விட்டுக் கொண்டு. ஒருவர் மேலே கயிறை எடுக்கும்போது பார்த்தால், இரண்டு விர‌ல் அளவிற்கு ஒரு கோழித் துண்டு கட்டியிருக்க, மீண்டும் வேறொரு இடுக்கில் உள்ளே விடுகிறார். எம்மாம் பெரிய மீனைப் பிடிப்பார் எனத் தெரியவில்லை. மீனுக்குத் தானா இல்ல வேற ஏதாவதுக்கா என்றும் தெரியவில்லை.

'ஆர் வி கோயிங் டு கம் பேக் ஹியர் ?'. கிளம்பலாமா என்று கேட்டதற்கு என் மகளின் எதிர் கேள்வி. 'லெட்ஸ் ஸீ' என்று சொல்ல, அரை மனதாய் இருந்த அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு ஹோட்டல் வந்து சேர்ந்தோம்.

நாசாவில் சுற்றி, பீச்சில் ஆடிய‌ களைப்பில் குழந்தைகள் தூங்கிப் போயிருந்தார்கள். நாமும் தான்.

நீங்களும் தான். ரெஸ்ட் எடுங்க, அடுத்து 'மூடிஸ் கார்டன்' போகலாம்.

-----


கரையிலிருந்து கீழ இறங்கலாம் என பார்த்தால் .....


பீச் கரை ஓரம், எங்கள் நடை தொடரும் ...


அஞ்சா நெஞ்சர்கள் ...


தனியே, தன்னந் தனியே ...


சூரியக் கதிர்களை தாங்கிச் செல்லும் அலைகள் ...


ஸீ-கல்லின் நீர் நடனம் ...


காகிதத் தூவல்கள் ...


திஸ் இஸ் மை டர்ன் ...


சாக்லெட் கழுத்து ...


என் கால்த் தடங்களையா எடுக்கறீங்க ... (ஒரு ஸீ-கல்லின் முணுமுணுப்பு)


தொடரும் நீர் நடனம் ...


இந்த மாதிரி படம் எடுக்கணும் என்று ரொம்ப நாள் ஆசை ... கரை தொட்ட நீர் மீண்டும் கடலுக்குள் வழிந்தோடுவது ...


ஆர்ப்பரிக்கும் அலைகள் ...


நேராமாச்சு ... எல்லாரும் கெளம்பியாச்சு ...